رستاخیز

معرفی کوتاه

رستاخیز

رمان رستاخیز را لئو تالستوی در سال 1899 به چاپ رسانده است. مترجم این کتاب سروش حبیبی است. همسر تولستوی در مورد این کتاب می‌ گوید: «رستاخیز حاصل زندگی و در واقع زندگی‌نامه‌ ی خود تولستوی است.» تولستوی این اثر را برای نشان دادن ناعادلانه بودن قوانین نهادینه‌ شده توسط بشر و ریاکاری‌ های کلیسا نوشته است. این کتاب همچنین فلسفه‌ ی اقتصادی را مورد بررسی قرار می‌دهد. تولستوی در اواخر عمر بسیار طرفدار این نظریه بود.

داستان رستاخیز در مورد عذاب وجدان جوانی ثروتمند به نام نخلدوف است. او در دوره‌ ی جوانی خود به دختری به نام ماسلوا تجاوز می‌کند و باعث می‌شود که او شغل خود را از دست بدهد و مسیر زندگی‌ اش تغییر کند و به روسپی‌گری روی آورد. سال‌ ها بعد دوباره همدیگر را می‌بینند و این بار دختر در منجلاب تاریک‌ تری گرفتار شده است. آن‌موقع سعی می‌ کند از موقعیت خود استفاده کرده و ماسلوا را نجات دهد؛ اما همین کار باعث می‌شود چشمانش باز شود و سراغ زندانیان دیگر نیز برود و به داستان زندگی آنان نیز گوش دهد. این‌ جاست که متوجه می‌شود به دلیل بسیاری از بی‌عدالتی‌ ها و قوانین نادرست، دنیای بزرگی از ظلم و رنج برای قشری از جامعه به وجود آمده است.

رستاخیز در فروش اولیه‌ ی خود حتی از دو کتاب مشهور تولستوی یعنی «جنگ و صلح» و «آناکارنینا» پیشی گرفت. بسیاری از منتقدان، شخصیت‌ های این کتاب را تک‌بعدی دانسته‌ اند. البته این موضوع به این معنی است که در آن دوره، تولستوی سبکی از نوشتن را آغاز کرده بود که به درون‌مایه‌ ی داستان بیشتر از جزئیات ظریف اثر اهمیت می‌داد.