• درباره ی کتاب

تراژدی مکبث، نمایشنامه ای از ویلیام شکسپیر، نمایشنامه نویس، شاعر و بازیگر تئاتر اهل انگلستان است. مکبث بین سال های 1599 و 1606 نوشته شده است و به سرنوشت تلخ قدرت طلبی می پردازد.

تراژدی مکبث، شرح حال سرداری لایق به نام مکبث است که دانکن، پادشاه شریف اسکاتلند او را به پاس خدمات و رشادت هایش برمی‌گزیند و همه چیزی به او می بخشد. مکبث اما پس از بازگشت از نبرد با نروژ، در راه با سه جادوگر روبرو می شود که به او و سردار دیگری به نام بانکو وعده می دهند که تو شاه خواهی شد اما نسل پادشاهی توسط فرزندان بانکو ادامه خواهد یافت. دو سردار حیرت زده به سوی خانه و کاشانه ی خویش باز می گردند. مکبث دیدار با آن سه جادوگر را برای همسرش تعریف می کند. آن روز پادشاه به دیدار مکبث می شتابد و شب را نیز در جوار او سپری می کند. لیدی مکبث به تحریک همسر کم اراده ی خویش می پردازد تا دانکن را به قتل برساند و تاج و تخت او را تصاحب کند. این چنین است که آن دو دستان خویش را به خون آن پادشاه شریف آلوده می‌کنند، قتل را به گردن دیگری می‌اندازند و تاج و تختش را غصب می کنند و به سرکوب و قتل وارثان و مخالفان می پردازند. با این قتل، زندگی مکبث و همسرش در چنان جهنمی فرو می رود که هیچ ساعتی را بدون ترس و نگرانی نمی گذرانند، چنان که هر آهنگی و هر در کوفتنی آن دو را هراسان می کند.

در این میان، شرافتمندان می گریزند و فرومایگان دور مکبث را گرفته، به تملق و چاپلوسی اش می پردازند. آنان را که غیرتی مانده، دور هم جمع می شوند، نقشه ای تدارک می بینند تا بر مکبث بشورند و او را از تاج و تخت غصب کرده اش به زیر کشند. این جاست که طمع مکبث، هستی اش را بر باد می دهد.

• درباره ی نویسنده

ویلیام شکسپیر، نمایش نامه نویس، شاعر و بازیگر انگلیسی، در 26 آوریل سال 1564 در استراتفورد انگلستان به دنیا آمد، در مدرسه ی گرامر استراتفورد تحصیل کرد و اطلاعات باارزشی درباره ی لاتین بدست آورد اما به دلیل مشکلات مالی رهسپار کالج نشد. در 18 سالگی ازدواج کرد و به زودی صاحب فرزند شد و سپس به لندن نقل مکان کرد. به دلیل فقر شدید کارش را با نگهبانی از اسب های مراجعان به تئاتر آغاز کرد و سپس به دلیل علاقه ی شدیدش به تئاتر در سال‌های ۱۵۸۵ یا ۱۵۸۶ در گروه هنرپیشگان لردلسستر که اندکی بعد به عنوان «بازیگران مخصوص ملکه» مفتخر شد مشغول به کار شد. در آنجا وظیفه ویرایش نمایش‌نامه‌ها را به او سپردند، در همین زمان بود که چند نمایش نامه نوشت که با استقبال روبرو شد. او تحت حمایت و توجه اشراف زاده ساوت‌همپتون بود و یک اثر برجسته اش را نیز به او اهدا کرد. شکسپیر آفریننده زیباترین نمایشنامه‌های زبان انگلیسی و جهان است. غزلیات و غزلواره‌های او نیز بسیا مشهور و پرطرفدار است. شکسپیردر سال 1616 و در سن 52 سالگی درگذشت. او حتی برای پس از مرگ خود نیز شعری سروده بود تا بر روی سنگ قبرش حک شود:تو را به مسیح از کندن خاکی که اینجا را دربرگرفته دست بدار!

خجسته باد آنکه این خاک را فروگذارد، و نفرین بر آنکه استخوان‌هایم بردارد!

او را پدر نمایشنامه نویسی انگلستان می دانند. در آثار او جباریت، قدرت، طمع، زندگی و عشق مورد توجه بسیار قرا گرفته است و به مسائلی پرداخته شده که تا دوران ما همچنان مسائل مهمی تلقی می شوند.

• برشی از متن

مکداف : اسکاتلند هنوز همان گونه است که بود ؟

راس : دریغا ، سرزمین نگون بخت که از به یاد آوردن خود نیز بیمناک است. کجا می توانیم آن را سرزمین مادری بنامیم که گورستان ماست؛ آن جا که جز از –همه-جا-بی خبران را خنده بر لب نمی توان دید؛ آنجا که آه و ناله ها و فریادهای آسمان- شکاف را گوش شنوايي نیست. آنجا که اندوه جانکاه چيزي ست همه جا یاب. و چون ناقوس عزا به نوا درآید کمتر می پرسند که از برای کی ست، و عمر نیک مردان کوتاه تر از عمر گلي ست که به کلاه می زنند؛ و می میرند پیش از آن که بیماری گریبان گیرشان شود.